آینه

آینه به من بگو بازی دست کیه این بار دشمن هام کیان ضربه به کی زدم از من شدن بیcار آیینه به من بگو این بار پروروندم تو کدوم آستین مار رو سینه ی دیواره کی قاب عکس و کی پنجره میخواد آیینه به من بگو این بار از دوست هام کیو بندازم دور کی رو نشناختم خوب کجا سر خوردم کی میسازه از کاهم کوه از آهم روح میبخشم از نگاهم نور دل رو میزنم به دریا توش میندازم تور جای این که بخوام باشم این یا باشم اون دنیام رو میسازم تو بی کاستی و کمبود با شکوه تر از بابل نمرود میزنم با نیش افعی زهر زنبور شیرین شده عقلم تو عمق بکر کندو نمیکنه ولم این فکر هر روز که چه جوری بشم تو چهره معلوم وجودم رو قرض میگیرم من فردا تنم رو گم میکنم وسطه تنها اگه سرم به تنم نیارزه حتی رها میشم و میرم تو امنیت شب راه خسته ام از ولی و اگر و اما خسته ام از معلمو دلقک و از تو از رهبر ریس اون مردک حراف از پول و زور و دروغ و دوز و دغل و دلال جیغ کفتارو غرش خوک پیر محل موعظه گو روضه بخون فقط کود بخود غنچه بمون صاحابت رو دیدی دم بتکون گنده بمون شهر پره پره ظاهره خوب بابا طاهره لخت تو حافظ مون آینه به من بگو بگو واضح بگو چه جوری میمونه یک نام نکو از خود بشو بیخود قلب و مغزت و یکی کن خوک باش و زندگی کن یا زیر پا بمیر از خود بشو بیخود قلب و مغزت و یکی کن خوک باش و زندگی کن یا زیر پا بمیر از خود بشو بیخود قلب و مغزت و یکی کن خوک باش و زندگی کن خوک باش و زندگی کن از خود بشو بیخود قلب و مغزت و یکی کن خوک باش و زندگی کن یا زیر پا بمیر هی نه این آینه ی من نی بگو کی بوده صاحب قبلیت باید شهر رو خبر کرد باید از همه گیر شدن این حادثه ترسید نه من نمیتونم محو بشم از دید نمیشه هی از یک بدن برم بعدی فقط میخوام بشم تو پوست خودم پیر تو خودم باشم و با خودم درگیر اقلا یچیز تازه بگو فقط ساده و رک و اندازه بگو اگه فرض من غلط از ذهن بشر اگه واسه ات معنا نمیسازه بگو ولی نخواه از من برم تو قالب خوک نخواه تبدیل بشم به کاسب خون اگه رمز جاودانگی این نمیخوام اصلا ازم بمونه نامه نکو از خود بشو بیخود قلب و مغزت و یکی کن خوک باش و زندگی کن یا زیر پا بمیر از خود بشو بیخود قلب و مغزت و یکی کن خوک باش و زندگی کن یا زیر پا بمیر از خود بشو بیخود قلب و مغزت و یکی کن خوک باش و زندگی کن خوک باش و زندگی کن از خود بشو بیخود قلب و مغزت و یکی کن خوک باش و زندگی کن یا زیر پا بمیر